خیالم را می ریزم روی حاشور جاده

 می­شود خط سفیدی که می­پیچد دور کوه 

و دور سرم دور می زند

می زند به سیم آخر

و صدای آرامی که توی گوشم می خواند:

"  تمام می شویم "

یکی بود

یکی نبود

 " و این رسم ِ قصه بود " 

                                                                  امضــــــا : شاید من !

      یادم به خیر..

                 یادت به خیر..

                             یادش به خیر..

                                        " خاطرات "  را می گویم..

                   امضا: شایـــــد من !